Zingeving in de laatste levensfase

Hou me (niet) vast
vanaf hier
heb ik alleen te gaan
ik zal altijd-ergens
bij je zijn
we zijn tochtgenoten
maar hier neem ik afscheid
ik neem je lach en je speelsheid mee
je warme liefde ook
maar hou me niet vast
want
ik wil zoals altijd
in vrijheid
mijn eigen weg kunnen gaan.

-Claire van den Abbeele-

Wanneer u of uw naaste afscheid moet nemen van het leven

U heeft in de afgelopen tijd te horen gekregen dat u niet lang meer zal leven. Dit kan allerlei gedachten en gevoelens bij u oproepen, maar ook vragen. Met vragen over pijn, medicatie,
de laatste fase en wat u kunt verwachten kunt u altijd terecht bij de verpleging en de arts.

Het naderende afscheid kan echter ook andere vragen bij u oproepen. Wij nodigen u uit om hierover na te denken of er met iemand over te praten. Dit kan een naaste uit uw omgeving zijn, zoals uw familie, een goede vriend of vriendin. Daarnaast is het altijd mogelijk om met
medewerkers hierover van gedachten te wisselen; de geestelijk verzorger heeft veel ervaring met gesprekken over levensvragen.

Misschien herkent u zich in één van onderstaande vragen. Deze vragen kunnen u en uw naasten wellicht helpen in deze laatste tijd van uw leven. Om terug te kijken op uw leven,
om in gesprek te raken over uw afscheid. Het kan soms best lastig zijn om bepaalde dingen ter sprake te brengen. Deze vragen kunnen u daarbij helpen. Om op een waardige manier
afscheid van uw leven en uw omgeving te kunnen nemen.

Thema’s waar mensen in de laatste fase van hun leven aan kunnen denken

De laatste fase:

Wat wil en kan ik nog?
Hoe kijk ik terug op mijn leven?
Wat wil ik dat ze nog doen of juist laten?
Op welke manier kan ik iets regelen of bespreken over mijn
uitvaart?

Familie en vrienden:

Zijn er nog dingen die ik zou willen doen of zeggen?
Hoe kan ik met hen praten over wat er in me omgaat?
Ik maak me zorgen om….

Eenzaamheid:

Ik heb eigenlijk bijna niemand met wie ik eens kan praten.
Ik heb de afgelopen jaren de meeste van mijn naaste contacten verloren.

Zingeving:

Ik zit hier maar te wachten op de dood, wat heeft het allemaal nog voor zin?
Wat is echt belangrijk voor mij?
Wat geeft mij kracht?

Verdriet:

Ik ben zo verdrietig, ik kan alleen nog maar huilen.
Het moeilijkste vind ik om te zien hoe verdrietig de mensen om mij heen zijn.

Bang:

Ik weet niet wat ik na de dood kan verwachten, ik vind dat best eng.
Doodgaan vind ik niet erg, maar de manier waarop maakt me soms bang.

Geloofsvragen:

Waar is God?
Ik zou wel willen bidden…
Vroeger geloofde ik nergens in, maar de laatste tijd denk ik steeds vaker: bestaat er een God?
Wat zou er na de dood zijn?

Rituelen:

Kan ik ook een ziekenzalving krijgen?
Mag mijn familie bij mij waken als het bijna zo ver is?